บทที่12

เซี่ยเจิ้งหัวไม่สามารถบอกได้ว่า เวลานี้เขามีความสุข หรือเศร้ากันแน่ เขาได้แต่ถอนหายใจออกมาอย่างแรงเท่านั้น

เซี่ยฉิงกงช่วยถอดเสื้อสูทของมู่เฉินฮ่าวออก จากนั้นก็ส่งเสื้อผ้าที่เปรอะเปื้อนให้กับคนรับใช้ เรียบร้อยแล้วเธอก็เตรียมผละจากไป

หากแต่มู่เฉินฮ่าวกลับดึงเสื้อของเธอไว้

“นั่นคุณกำลังจะทำอ

บทที่13

เซี่ยฉิงกงกินอาหารเย็นจนเสร็จเรียบร้อยอย่างเงียบ ๆ

ทันทีที่เธอวางตะเกียบลง เซี่ยเจิ้งหัวก็กระแอมขึ้น

“ฉิงกง…”

“คุณพ่อ”

เซี่ยฉิงกงเช็ดมุมปากของเธอด้วยท่าทางสง่างาม พลางกล่าวขัดจังหวะคำพูดของเซี่ยเจิ้งหัว

“เมื่อคืนหนูเพิ่งกลับบ้านตระกูลเซี่ย มาวันนี้หนูก็ต้องไปกับคุณชายมู่งั้นหรือคะ ?”

“

บทที่14

“พี่สาวกลับมาอาจมีจุดประสงค์บางอย่างในใจ แม้ว่าเธอจะช่วยให้คุณพ่อได้เซ็นสัญญา แต่หนูไม่เชื่อหรอกว่าเธอจะไม่มีจุดมุ่งหมายอื่น”

เซี่ยชิงฉวน กล่าวเตือนออกมาด้วยท่าทางเหมือนไม่ใส่ใจอะไรนัก

ครั้นเซี่ยเจิ้งหัวได้ยินคำพูดของคนทั้งสอง ความประทับใจที่เขามีต่อเซี่ยฉิงกงก็ลดลงไปอย่างมาก

มู่เฉินฮ่าวเ