ตอน 88
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่88 ขังคุณไว้ในที่ที่มีแค่ผมมองเห็นได้แค่คนเดียวที่หนึ่ง
คำถามข้อนี้ ถามจนฉันประหม่า เป็นกังวลยิ่ง
ฉันมองนภทีป์ กลัวว่าเขาจะพูดอะไร
นภทีป์เข้าใจฉันขนาดนั้น ต้องรู้ว่าฉันคิดยังไงอย่างแน่นอน เขาเงียบไปสักพัก พูดว่า “ ผมไม่แต่งงาน ไม่มีแฟน ”
พูดจบ ดีไซเนอร์ด้านล่างล้ว
ตอน 89
บทที่89 ยินดีกับพี่สาวพี่เขยด้วย
คำพูดของดนุนัยทำให้ฉันกลัว!
ขังไว้
คนอื่นมองไม่เห็น
คำพวกนี้ ทำให้ในหัวสมองของฉันปรากฏภาพเมื่อก่อนตอนอยู่ในคุก และเหตุการณ์ช่วงเวลาลักพาตัว
ฉันดิ้นรนอย่างสุดชีวิต ร้องตะโกนลั่น “ ช่วยด้วย! ช่วยด้วย! ช่วยด้วย! ”
สายต
ตอน 90
บทที่90 ฉันจะประกาศสิทธิ์ความเป็นเจ้าของเสียหน่อย
ฉันได้ยินดนุนัยกดลิฟต์ซ้ำ ไม่นานประตูลิฟต์ก็มาแล้ว
เขาเข้าลิฟต์แล้ว
บทที่ประตูลิฟต์ปิดตัวลงสักพัก ฉันแน่ใจว่าเขาไปแล้ว จึงจะหันไปขอโทษจรณ์ที่อยู่ด้านหลังว่า “ พี่จรณ์ ขอโทษค่ะ เขาเผลอโมโหใส่คุณเพราะฉัน ”
“ ไม่เป็นไร ”