บทที่85 เธอในวันนี้น่ารักมาก

“ ใช่ค่ะ ฉันดื่มเหล้าแล้ว ฉันรู้สึกไม่สบายใจมาก คนอื่นล้วนพูดว่าใช้สุราดับกังวล แต่ฉันดื่มสุราแล้วก็ยังรู้สึกไม่สบายใจมากอยู่ ”

ฉันพาดตัวบนโต๊ะน้ำชา ถือโทรศัพท์ พูดวกไปวนมา

คนในปลายสายด้านนั้นเงียบไปสักพัก จึงพูดว่า “ ไม่ก็เล่าให้ฉันฟังเสียหน่อยเถอะ

บทที่86 ฉันแจ้งตำรวจกับคุณออกไป เลือกมาอย่างหนึ่ง

ตอนบ่าย ติณณากลับบ้านไปแล้วรอบหนึ่ง ตอนกลางคืนถึงจะกลับมา รับฉันออกไปข้างนอกด้วยกัน

สุดท้ายเธอเห็นเสื้อผ้าที่ฉันสวมอยู่ ก็วิจารณ์ฉันรอบหนึ่ง

หลังจากนั้นเลือกเสื้อกันหนาวตัวยาวแบบหนึ่งให้ฉันด้วยตัวเอง ฉันนึกว่าส่วนล่างน่าจะเหม

บทที่87 ฉันพลาดไปแล้วครั้งหนึ่ง ไม่อยากพลาดอีกเป็นครั้งที่สอง

ทั้งที่ก่อนหน้านี้เมาจนเลอะเลือนแล้ว แต่แว็บเดียวฉันก็มองเห็นคนตัวสูงที่สุด มองเห็นชัดที่สุดในบรรดากลุ่มคนนั้น

ดนุนัย

เขาก็อยู่ที่นี่...

ไม่นาน ฉันก็ได้ยินติณณาเป็นอยู่ข้างๆพูดว่า “ พร