ตอน 82
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่82 หย่า
ฉันโยนของในมือลง ถึงปากประตูบ้านเด็กกำพร้า หยิบมือถือที่เพิ่งซ่อมเสร็จออกมา ลังเลอีกครั้ง ก็กดเบอร์โทรศัพท์ของดนุนัยลงไปแล้ว
จนกระทั่งโทร.ติด ฉันพูดเพียงสามคำ “ ฉันถอนฟ้องร้องคดีความ ”
ปลายสายด้านนั้นเริ่มแรกคือความเงียบ หลังจากนั้นไม่นานจึงจะได้ยินเสียงของดนุนั
ตอน 83
บทที่83 สิ้นสุดลงแล้วจริงๆ
ฉันเอียงตามองดนุนัยสักพัก หัวเราะเบาๆ “ ใช่ ฉันออกจากบ้านไปตัวเปล่า ”
ในใจฉันในเวลานี้รู้สึกดีใจเล็กน้อยอย่างไม่คาดคิด
ที่ฉันดีใจก็คือ ในที่สุดดนุนัยก็เลิกเล่นละครแล้ว แบบนี้แล้วฉันก็ไม่ต้องอาลัยอาวรณ์
แต่คำตอบที่ดนุนัยให้ฉันเหมือนจะน่า
ตอน 84
บทที่84 พวกเราไม่ต้องหย่ากันได้มั้ย
นอกประตู เนิ่นนานจึงจะได้ยินเสียงของดนุนัย “ มี ผมมีหนังสือกับเอกสารทิ้งไว้ที่บ้านคุณ ผมต้องการจะหยิบกลับไป ”
“ อ้อ... ”
ใช่ เขายังมีของอยู่ในบ้านของฉัน
ก่อนหน้านี้ฉันใช้ชีวิตอย่างหมดอาลัยตายอยาก หลังจากนั้นก็ยุ่งกับงาน ก็ลืมเรื่องนี