บทที่66 เป็นคุณนายตระกูลสุทรรศน์รังสสี ก็ไม่ได้ทุกข์ทรมานทั้งหมดใช่มั้ย

/

“ เป็นไปไม่ได้ ”

พอฉันเปิดปาก ดนุนัยปฏิเสธทันควัน โดยไม่คิดเลยสักนิด

เรื่องนี้ฉันคิดได้ตั้งนานแล้ว ถ้าเขาอยากปล่อยฉันไปง่ายๆแบบนี้ ก็ต้องตกลงตั้งนานแล้ว

แต่ครั้งนี้ฉันเตรียมตัวมาดี

ฉันหยิ

บทที่67 วางยาเม็ดเล็กๆเม็ดหนึ่งลง

“ อย่าลืมทุกสิ่งที่เขาทำบทที่เธอเข้าไปในนรก อย่าลืมเรื่องเด็กที่ตายไป อย่าลืมบาปกรรมเขาที่ทำกับจิณณา(แล้ว)นั่งมองเฉยๆไม่สนใจใยดี... ”

ในใจฉันลอบนึกถึงเรื่องทั้งหมด

เหมือนเป็นการสะกดจิต ทำให้กำแพงในใจฉันแน่นหนาขึ้นมาทีละนิด ถ้าไม่ทำแบบนี้ ฉันกลั

บทที่68 เป็นคุณนายตระกูลสุทรรศน์รังสสีของคุณไปชั่วชีวิต

ก็ในช่วงเวลานี้ ฉันถูกเรียกกลับสู่ความเป็นจริง

ความคิดปรารถนาทุกอย่าง ล้วนถูกเรียกกลับสู่สภาพเดิมเพราะเม็ดยาเม็ดเล็กๆเม็ดนี้

ฉันหลุบตา ห้ามปรามความทุกข์ทรมานในใจไว้อย่างเข้มแข็ง แสร้งว่าตนนั้นหยิบเม็ดยาขึ้นมาเหมือนไม่มี