บทที่ 495

บทที่495ขุดหลุมฝังตัวเองทั้งเป็น

พลางพูด“คืนนี้ฉันจะออกไปแล้วต่อไปฉันจะมาหาคุณทุกคืนแล้วกลางวันก็ออกไป”

“ทำไมครับ?”

ดนุนัยฟังจบพลางไม่เข้าใจ

ฉันยิ้มแฮๆ“ไม่บอกนาย!ยังไงแล้วนายอย่าบอกกับใครว่าฉันเคยมาก็พอละ”

ถึงแม้ฉันไม่บอกแต่ดนุนัยก็ฉลาดดีมองสีหน้าฉันแล้วรีบพูด“ไม่อ

บทที่ 496

บทที่496ยังต้องอธิบายให้เธอไหม

ทกับเธอมากกว่า

เธอถามปุ๊ปทุกคนก็พูดออกมาหมด

ปณิตามองฉันใบหน้าแฝงรอยยิ้มที่แสนจะเก็บซ้อนแล้วพูดกับคนที่นี่“หมู่บ้านนี้ใสสะอาดทำไมเธอต้องเอาฝีมือตัวเองมาที่นี่ด้วยทำเอาที่คนอื่นสกปรกไปหมด”

ฉันอธิบายให้ตัวเอง

ปณิตาไม่เชื่อแน่นอน“ถ้าจะพูด

บทที่ 497

บทที่497พวกเธอต่อเลยเสร็จแล้วเรียกฉัน

าทันทีเพราะเรื่องงานของดนุนัยยุ่งมาก

แทบจะทำโอถึงเที่ยงคืนทุกวัน

ริเริ่มฉันรอเขาเลิกงานทุกคืน

แต่เขาเลิกงานดึกขนาดนั้นและบางทีก็นอนที่บริษัทเลย

ฉันรอไปหลายวันสุดท้ายเลยไม่รอแล้ว

แต่ฉันเป็นห่วงขาของเขามากเพราะหมอบอกว่าต้อง