บทที่489ไปเจอเขา

ันไม่ได้โกหกจริงๆ”

ฉันเก็บที่อยู่เข้าไปในกระเป๋า“เอางี้หล่ะกันฉันไปดูก่อนถ้าคุณไม่ได้หลอกฉันรอให้ฉันกลับมาพร้อมเขาแล้วฉันจะไปทำการคู่ตัวไขกระดูกทันที”

อืมยังไงแล้วเพียงแค่เป็นการไปคู่เฉยๆก็ไม่ได้บอกว่าให้เธอบริจาค

“งั้นนี้...”เขาฟังฉันพูดแบบนี้แล้วดูออกว่าลำบากมากแ

บทที่490คุณมาได้ไง

ทีนี้ฉันถึงรู้สึกถึงความผิดปกติ

ฉันจับมือถือไว้แน่นเริ่มตื่นกลัวรวบรวมภาษแล้วถามคนขับ“อีกไกลไหม?”

คนขับมองฉันผ่านกระจกทีหนึ่งแล้วจบ“ใกล้แล้ว”

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฉันตื่นเต้นเกินไปหรือเปล่าบทที่เขามองฉันฉันกลับขนลุกขึ้น

นี่ไปไหน?ถ้าแล่นไปอีกก็เข้าภูผาแล้ว

บทที่491ลูกผสมเทียมของฉันกับเขา

รอฉันเก็บของเสร็จพลางไปรอที่หน้าประตูโรงพยาบาลที่นั่นมีคนยืนไว้ไม่น้อย

ส่วนมากเป็นหญิงที่อายุพอมากแล้ว

ฉันสามารถดูออกว่าในหมู่บ้านนี้นอกจากคนที่ทำงานโรงบาลแล้วส่วนใหญ่เป็นผู้ใหญ่

หมู่บ้านคงไม่มีสิ่งแปลกใหม่มานานมาแล้วตอนนี้มีปณิตาปรากฏขึ้นทุกคนเล