บทที่442ตายที่นี่ไม่ก็จะไม่เป็นมงคล

ามฉันมา“คุณทำไม่ได้หรอกไปจากที่นี่เถอะนายท่านทำแบบนี้ก็เพราะอยากจะไล่ให้คุณไป”

“ฉันรู้ค่ะฉันเลยยิ่งตั้งใจที่จะอยู่”

ฉันพูดอย่างแน่วแน่

เมื่อวานบอดี้การ์ดจำฉันได้แล้ว

บอดี้การ์ดที่อยุ่ด้านหลังถอนหายใจ“คุณเองก็ดื้อเกินไป”

“อืมฉันก็คิดเห

บทที่443เขามีปฏิกิริยาที่ตรงนั้น

�ีดยาและจัดยาให้ฉันฉันต้องนอนพักประมาณ3วันไข้ถึงจะลดลงและยังคงมีอาการไออยู่บ้าง

ฉันกลัวว่าตัวเองจะไอแพร่เชื้อให้กับผู้อื่นฉันจึงสวมหน้ากากเอาไว้

หลายวันนี้ญาณีทำงานแทนฉันอย่างสมบูรณ์ดูแลอาหารทั้งสามมื้อและความเป็นอยู่ของดนุนัย

หลายต่อหลายครั้งฉันเห็

บทที่444ศักดิ์ศรีสุดท้ายเธอก็ไม่ต้องการเหรอ

ที่จริงถึงแม้ดนุนัยจะให้ฉันซักผ้าม่านแต่ฉันก็ไม่ยอมแพ้

นอกจากนี้ผ้าม่านก็ไม่ได้สกปรกฉันซักนิดเดียวก็สะอาดแล้วเอาออกไปแขวนก็เกือบจะเสร็จแล้ว

ฉันใช้เวลาไปทั้งวันซักได้ประมาณสองผืนจากนั้นก็เอาไปตาก

งานนี้ในความคิดของฉันตอนแรกนั้นมันไม่ยา