บทที่ 431

บทที่431ฉันอยู่นี่แล้วค่ะฉันจะไม่ไปไหน

คำพูดของเธอทำให้ฉันตะลึง

หรือว่าจะไม่ใช่?

มุมปากของปณิตามีรอยยิ้มแปลกๆแล้วเอ่ยว่า“คนที่จิณณารักคือจรณ์”

พูดจบก็แต่งตัวอยู่ชั่วครู่แล้วออกไปเลย

เมื่อหล่อนพูดจบในสมองของฉันก็มึนงง

“คุณพูดว่าอะไรนะ!”

ฉันคิดจะไล่ตา

บทที่ 432

บทที่432หลังจากนี้ไม่ต้องติดต่อมาอีกแล้ว

"จากนั้นล่ะคะ?"ฉันถามอย่างวิตก

ปรานต์ถอนใจ"จากนั้นก็เป็นการแก้แค้นจากเรื่องที่ขัดแย้งกันน่ะสิ!อุบัติเหตุครั้งนี้อันที่จริงก่อนหน้านี้เฮียสิงปล่อยพี่ใหญ่ไปแล้วพี่ใหญ่นั้นระมัดระวังตัวมาโดยตลอดก่อนหน้านี้เกือบจะเกิดอุบัติเหตุอยู่หลายครั้งแต

บทที่ 434

บทที่434ครั้งนี้ฉันเป็นคนเริ่ม

ุดนี้เหมือนกับฉัน

ฉันหมุนตัวหันไปทางทัตตาแล้วถามหล่อนว่า“ชุดนี้ราคาเท่าไหร่คะ?ฉันจะจ่ายให้คุณอีกรอบค่ะ”

เนื่องจากฉันไม่ได้ใส่มันเพื่อจรณ์ฉันย่อมที่ต้องจ่ายเงินใหม่อีกครั้ง

ดูเหมือนทัตตาจะเข้าใจความหมายของฉันจึงพยักหน้า“ถ้าอย่างนั้นคุณจ่ายที