บทที่ 421หัวใจฉันมีเจ้าของแล้ว

เมื่อบทที่ฉันเห็นข้อความแถวนี้ฉันก็ได้ยินเสียงฝีเท้า

เงยหน้าขึ้นมองเห็นไตรวิทย์ไม่รู้ว่ามายืนอยู่ตรงชั้นสองตั้งแต่เมื่อไรโอบกอดตุ๊กตาหมีที่ตัวใหญ่พอพอกับตัวเขาแล้วเดินลงมา

เดินไปด้วยพูดไปด้วย“พี่จันทร์สมผมชอบพี่ผมรู้พี่รู้สึกว่าผมเด็กเกินไปแต่ผมจะโตขึ้น

บทที่ 422งานวันเกิดที่มีแค่เราสองคน

“งั้นงั้นฉันชดเชยให้คุณละกัน”

ฉันบอก

พอดีเลยแบบนี้ฉันจะได้เตรียมของขวัญที่ดีๆสักอย่าง

และในตอนนี้เหมือนเขาจะรู้ว่าฉันกำลังคิดอะไรอยู่พูดว่า“วันนี้คุณซื้อของขวัญให้ผมแล้วใช่ไหม?”

“เปล่าฉัน…….”

“ผมจะเอาของขวัญที่คุณซื้อวันนี้ไม่ต้อง

บทที่ 423ชุดแต่งงานที่เขาสั่งให้ฉัน

ฉันไม่มีพรสวรรค์ในการเล่นเกมส์เลยจริงๆ

เพราะไม่รู้จะทำอย่างไรฉันเลยพูดว่า“พวกเราเล่นอย่างอื่นกันไหม?”

“ช่างเถอะไม่ต้องละผมเล่นเองแม่ยังเล่นไม่เก่งเท่าปู่ธีภพเลย!”น้ำเสียงของโตษินดูรังเกียจมาก

ฉันรู้สึกเสียศักดิ์ศรีนิดหน่อย

ที่แรกฉันไม่ไ