บทที่ 413เขาจับมือของฉันอย่างกะทันหัน

ครั้งนี้หญิงสาวหลายคนเปลี่ยนกริยาที่มีต่อฉันอย่าง180องศาเกรงใจฉันขึ้นมาทันที

แต่ว่าไตรวิทย์รู้สึกไม่พอใจไปแล้ว

และได้ดึงมือของฉันอย่างกะทันหันพูดว่า“คุณจันทร์สมเราไปกันเถอะ！”

ฉันอึ้งอยู่

เดินได้ไม่กี่ก้าวฉันรีบเอามือดึงกลับเข้าตัวส่งย

บทที่ 414ใครอนุญาตให้เธอแตะต้องผู้หญิงของฉัน？

ฉันยืนนิ่งมองไตรวิทย์พูดด้วยสีหน้าที่เครียด“ไม่ได้นะไม่ได้เด็ดขาด！”

“ทำไม？”ไตรวิทย์ไม่คิดว่าฉันจะปฏิเสธเขาแบบนี้รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย“ผมเป็นนักเรียนดีเด่นนะวิชาสังคมก็ได้ที่หนึ่งตลอดเลยนะได้ทุกปีเลยไม่เพียงแต่ในโรงเรียนนะข้างนอกก็ได้รับหลายรา

บทที่ 415ฉันจะมัดเธอไว้หน้าประตูแบบนี้เธอก็จะหนีไปไหนไม่ได้

ผู้ชายคนนั้นสีหน้าที่ตกใจมองฉันด้วยความไม่น่าเชื่อรู้สึกไม่พอใจแต่ก็พูดว่า“ขอโทษครับท่านประธานผมไม่ได้ตั้งใจครับผมผิดไปแล้ว！”

“ขอโทษครับ”

“ครับครับครับขอโทษครับขอโทษครับคุณจันทร์สมผมผิดไปแล้วให้อภัยผมเถอะครับ”

ผู้ชายคน