บทที่ 410 ฉันเอาชีวิตฉันเป็นประกันให้กับคุณ

ฉันคิดไม่ถึงเลยว่า จะมีวันที่ดนุนัยพูดกับฉันแบบนี้

จากฉันไปแบบไม่บอกไม่กล่าวก็มากเกินพอแล้ว

ตอนนี้ยังมาพูดคำพูดแบบนี้กับฉันอีก

แต่ ดนุนัยกลับไม่ยอมปล่อย เขาก้าวชิดเข้ามาหาฉัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธโมโห “ถ้าเกิดว่าผมไม่ไปล่ะ?”

บทที่ 411ไม่ดื้อนะ

“เปล่าค่ะเพียงเพราะช่วงนี้ฉันยุ่งมากเลยค่ะดูแลโตษิณก็ใช้แรงฉันไปเยอะมากแล้วไม่สามารถดูแลเด็กอีกคนได้แล้วค่ะ”

เป็นอย่างนั้นจริงๆ

สำหรับฉันแล้วเรื่องมาซื้อยาก็ไม่จำเป็นต้องหลบๆซ่อนๆแบบนี้

พูดให้ดนุนัยก็เท่านั้นแหละ

สีหน้าของเขาดูไม่ค่อยดี“เธอพูดสิเธอต้องก

บทที่ 412ฉันตอบตกลงเธอแล้วฉันจะรอเธอแน่ๆ

พื้นที่สำหรับโปรเจคนี้อยู่นอกเมืองของเมืองดรัลระยะทางห่างจากเมือง

ขับรถประมาณหนึ่งชั่วโมงกว่า

แต่ว่ามีข้อดีอยู่ข้อหนึ่งก็คือมีสองแม่น้ำเชื่อมกัน

แต่หมู่บ้านนี้เติมเต็มบนแม่น้ำนำน้ำเข้าสู่หมู่บ้านให้ไหลรอบหมู่บ้าน

ก็คือให้น้ำในหมู่บ