บทที่390มองเห็นเธอถูกเผาจนตาย

ฉันเดินไปที่ท้ายเรือด้วยก้าวเล็กๆและมองเห็นที่ท้ายเรือมีเพียงโรจนัสถ์กับดนุนัยสองคนเอง

กลัวปลาจะตกใจไปจากที่ฉันก็เลยไม่ได้ส่งเรียง

ฉันยังเดินไม่ถึงที่ก็ได้ยินโรจนัสถ์พูดว่า“เรื่องนี้เขาใช้เสียเงินไปมากมายถ้าไม่มีจำนวนเงินที่มากกว่ามันเป็นเรื่องยากที่จะปิ

บทที่391นอกเสียจากเธอออกไปจากชีวิตของดนุนัย

ผู้คนบ้าคลั่งเรื่องที่จิณณาหายตัวไปงานแต่งของดนุนัยและปณิตาถูกกำหนดให้เป็นการตายของฉันแต่แรกแล้ว

ที่จิงเวลานี้สามารถนำร่องรอยหลายๆอย่างมาปะติปะต่อกันให้เป็นรูปร่างได้อย่างสมบูรณ์

เพราะร่องรอยนี้ทำให้ทุกคนเชื่อคำพูดของชวลัย

ยิ่งมีทนายอ

บทที่392ทั้งหมดนี้เธอรนหาที่เอง

เดินในใจของฉันรู้สึกผิดมาก

ทุกอย่างไม่ได้เป็นแบบที่ฉันคิด

ทีแรกฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องของฉันคนเดียวแต่ทุกคนกลับได้รับผลกระทบ

ทำให้ทุกคนต้องกังวลไปกับฉัน

เดือดร้อนเหมือนกับฉัน

ฉันกลับไปที่ห้องทำงานนลินีพูดขึ้น“หรือว่าเธอจะเปิดสำนักผู้สื่อข่