บทที่ 364 ฟางเส้นสุดท้าย

จรณ์เก็บมือถือเข้ากระเป๋า มองฉันก่อนส่ายหน้า "ไม่เจอเลย ฉันโทรติดต่อผ.อ.โรงพยาบาลสระบัวแล้ว เขาบอกมันเป็นเรื่องเมื่อสามสิบปีก่อน ตอนนั้นเครื่องคิดเงินยังไม่พัฒนาขนาดนี้ และคนนั้นก็เอาเงินสดมาจ่ายด้วย เลยไม่รู้จะหาข้อมูลได้ยังไง"

"เงินสด?" ฉันอดแปลกใจไม่ได้ "พยาบาลค

บทที่ 365 ร่างกายขาดสารอาหารอย่างรุนแรง

พอได้ยินโตษินถาม ฉันอึ้งไปก่อนยิ้มและวางงานในมือลง ย่อตัวลงกอดเขา พูดอย่างจริงจังว่า "จิณณาเป็นพี่สาวของแม่ พี่สาวฝาแฝด"

"จริงหรอ?" โตษินทำตาโตถามอย่างสงสัยว่า "งั้นคนนี้ก็ต้องหน้าตาเหมือนแม่ยังกับแกะเลยสิ！"

"จ้ะ" ฉันพยักหน้า

"ว้าว！งั้นผม

บทที่ 366 ขอร้องพวกคุณ ปล่อยฉันไปเถอะ

จรณ์ไม่รู้สึกอะไร เขาพูดต่อหน้าฉันว่า "เรื่องของเธอฉันใส่ใจหมด และฉันเคยบอกแล้วว่าฉันเต็มใจทำให้เธอ"

เขายืนอยู่ตรงนั้น แสงสีขาวของทางเดินโดนเขาบังไว้ เขามองฉันด้วยสายตาอ่อนโยนเหมือนเก่า

ทันใดนั้นฉันรวบรวมความกล้าถามออกไป "คุณเคยทำอะไรผิดกฎหมายใช่