ตอน 361
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่ 361 พวกเราที่นี่ไม่มีคนมาเยี่ยม
ฉันมองยามหน้าประตู รู้สึกขึ้นมาว่า ถ้าจรณ์เอาโคมไฟนั่นล่ะก็ ต่อให้ราคามันจะมากกว่าเงินหลายหมื่นเท่า ยามคงไม่สนหรอก
ยามรับเงินไปนับสองสามรอบ ยิ้มหน้าบานบอกพวกฉันว่า "รอสักครู่นะ"
พูดพลางเข้าไปโทรศัพท์
ไม่เกินสองนาที ฉันเห็นมีพยาบาลวิ่งออกมาจ
ตอน 362
บทที่ 362 ผู้หญิงที่ผอมราวโครงกระดูก
ทั้งๆที่ได้ยินเป็นครั้งแรก แต่ไม่รู้ทำไมน้ำตาฉันกลับคลอเบ้า รู้สึกปวดใจบอกไม่ถูก
ฉันอดกลั้นความรู้สึกอยากอาเจียน อยากเดินเข้าไปในห้อง แต่จรณ์ที่อยู่ข้างฉันรั้งแขนไว้ สายตาลังเลบอกว่า "เธอควรเตรียมตัวเตรียมใจก่อน"
ฉันมองเขา ยิ่งตื่นเต้นเข้าไปอีก เด
ตอน 363
บทที่ 363 ฉันอาบน้ำให้ดีไหม
“อะไรนะ?” ฉันแทบไม่เชื่อหูตัวเอง “ใครจ่ายให้เธอกันหรอ?”
“อันนี้ฉันก็ไม่ทราบนะคะ” พยาบาลยักไหล่
จากนั้นก็ยื่นแบบฟอร์มให้ฉันกรอกเรื่องย้ายโรงพยาบาล
ส่วนจรณ์ไปติดต่อโรงพยาบาลที่จะย้ายไป
ฉันกรอกแบบฟอร์มเสร็จ นั่งคิดถึงคำพูดพยาบาล พอจรณ์ติดต่อโรงพยา