บทที่358เมื่อฉันยังมีชีวิตอยู่วันหนึ่งก็จะไม่ปล่อยให้เขาไปติดคุก

สิ่งที่ต้องมาหนีพ้นไม่ได้

ฉันปิดประตูจัดเสื้อผ้านิดหน่อยแล้วก็ไปที่ห้องอ่านหนังสือ

ฉันเข้าไปในห้องอ่านหนังสือและเห็นว่าดนุนัยนั่งอยู่ที่นั่นแล้วเขาเปลี่ยนเสื้อโค้ทและเสื้อผ้าข้างในไม่รู้ว่าทำไมเขาเปลี่ยนเป็นเสื้อยืดสีขา

บทที่359โอเคผมจะไม่บังคับคุณ

ลมหายใจของผู้ชายยังคงครอบงำอยู่ฉันผลักเขาอย่างหนัก

แต่ฉันดิ้นรนหนักเท่าไหร่เขาก็กอดฉันแน่นมากเท่านั้น

ยิ่งจูบลึกลงไป

แม้ว่าคืนฤดูหนาวนี้จะหนาวเหน็บแต่ชายนั้นเต็มไปด้วยความร้อนจับฉันไว้ในอ้อมอกฉันแทบจะไหม้แต่ฉันไม่รู้ว่าทำไมในเวลานี้ฉันยังมีสติแข็งแก

บทที่ 360 เงินสามารถทำให้เป็นผีได้

เมื่อคุณท่านประรมฟังคำพูดของจรณ์เขาจึงได้รับความสนใจเล็กน้อย แต่เนื่องจากสองสิ่งที่เขาส่งเขาชอบมากดังนั้นเขาจึงตั้งใจจะรู้ทุกอย่าง

ชายคนนั้นพูดว่า "ฉันอยากถามลูกสาวคนที่สองของคุณท่านประรมอยู่ที่ไหน"

เมื่อคำพูดออกมาสุภาพบุรุษคนเก่ายังคงมีความสุขใน