ตอน 35
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่ 35 ฉันไม่สามารถมีลูกได้อีกแล้วตลอดชีวิต
ฉันใช้ความพยายามอย่างหนัก จนดึงมือออกจากฝ่ามือของนภทีป์ได้
แต่ว่าเวลาเดียวกันนี้ ดวิษีเดินมาข้างๆฉันเรียบร้อยแล้ว ดวงตาทั้งคู่จ้องไม่กระพริบบทที่ฉันถูกนภทีป์จับข้อมือไว้
“คุณยังไม่ไปอีกเหรอ?” นภทีป์เห็นดวิษี ดูเหมือนเขาจะไม่รู้ตัวว่ากำ
ตอน 36
บทที่ 36 เธออยู่กับฉันในคืนนี้
คำพูดของฉัน ทำให้ดวิษีโกรธจนหน้าดำหน้าแดง
คนที่อยู่โดยรอบต่างให้ความสนใจกันมากขึ้น
ดวิษียืนโกรธอยู่นานแต่ก็ไม่ได้หันกลับมาที่ฉัน หมุนตัวแล้วเดินจากไปเลย
อันที่จริงฉันเสียใจหลังจากที่พูดออกไปแบบนั้น เพราะว่าดวิษีเป็นคนเก่งมีความสามาร
ตอน 37
บทที่ 37 พบกันอีกครั้ง ในบทที่ฉันมีสภาพน่าเศร้าขนาดนี้
ฉันเพิ่งจะถูกบาลินกดทับมาอย่างรุนแรง รู้สึกปวดที่เอว การลุกขึ้นมาในตอนนี้จะต้องใช้เรี่ยวแรงอย่างมาก
ฉันลุกขึ้น มองผ่านกระจกด้านหน้า สามารถมองเห็นดนุนัยที่ยืนอยู่ด้านนอกของห้องกั้น
ถึงแม้ว่าครั้งก่อนฉันจะเห็นเขาที่ทางเข้า