บทที่347ไม่ใช่ครั้งแรกและก็ไม่ใช่ครั้งสุดท้าย

ถ้าเกิดว่าเป็นภรรยาจริงมองเห็นสิ่งนี้แล้วใจต้องสั่นไหวสิ

แต่ว่าทำไมในบทที่ฉันมองเห็นนั้นใจฉันกลับนิ่งราวดังสายน้ำหยุดไหลราวเรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันอย่างแน่นอนอย่างงั้น

แต่เห็นได้ชัดว่าจาริณีกลับไม่ได้คิดแบบนี้

เธอทำราวกลับว่ากลั

บทที่348ฉันจะต้องพบกับเธอให้ได้ณิชา

พาดหัวข่าวไม่กี่คำราวดังระเบิดมาแตกตู้มอยู่ตรงหน้า!

ฉันรีบเดินไปที่หน้าคอมพิวเตอร์รีบคลิกเม้าส์เลื่อนดูอย่างรวดเร็ว

เมื่อเริ่มเลื่อนดูข่าวลงมาเรื่อยๆ

ภาพต่อข้อความปรากฏภาพภาพหนึ่ง

ในภาพเป็นงานหมั้นของฉันและจรณ์แต่ในภาพยังปรากฎให้เห็นดนุ

บทที่349โตษินคือลูกของดนุนัยใช่ไหม?

จริยาเรียกชื่อฉันได้อย่างชัดเจนแสดงว่าเธอน่าจะรู้เรื่องราวทั้งหมดของฉันแล้ว

เมื่อเป็นเช่นนี้ฉันก็ไม่จำเป็นต้องปิดบังหลบซ่อนอะไรอีกต่อไป

หรือต่อให้อยากหลบก็หลบไม่พ้นอยู่ดี

ฉันกำมือถือแน่นตอบเสียงเรียบ“ได้เธอบอกสถานที่มาเถอะ”

“ฉันจะส่งให้