บทที่338ตรงนี้เป็นที่ของภรรยาฉัน——จันทร์สม

“ไม่เป็นไร”พูดจบฉันก็หันไปถามจรณ์อย่างเป็นห่วง“โดนคุณด้วยใช่ไหม？”

ใบหน้าของเขาแขวงไปด้วยความอบอุ่นพร้อมลูบหัวฉัน“เธอไม่เป็นไรก็พอแล้ว”

ฉันก้มหัวอย่างเขินอาย

ขณะที่ฉันกำหน้าอยู่ก็เห็นเข้ากับใบหน้าของจาริณีแต่ที่เห็นชัดเจนเลยคือมือทั้งสอ

บทที่339เธอคือภรรยาของฉัน……จรณ์

“แสดงความยินดีด้วย！

“น่าอิจฉาคุณจันทร์สมนะที่ได้แต่งงานกับผู้ชายเก่งๆอย่างคุณจรณ์！”

“ขอให้คุณจันทร์สมกับคุณจรณ์รักกันยาวนานถือไม้เท้ายอดทองกระบอกยอดเพชรหวังว่าพวกคุณจะมีลูกในเร็ววัน！”

หลังจากงานแถลงข่าวจบลงด้านล่างเวทีก็เต็มไปด้วยเสียงอวยพร

บทที่340หนูเรียกลุงจรณ์ว่าพ่อได้ไหม

คำพูดของจรณ์ทำให้ฉันตกใจเล็กน้อย“พาโตษินไปด้วย？”

จริงๆแล้วฉันคุยกับเศวยาไว้เรียบร้อยแล้วว่าตอนบ่ายจะให้โตษินไปอยู่บ้านของเธออีกสักครู่เธอก็จะมารับแล้ว

บ้านสุทรรศน์รังสสีไม่มีใครรู้ถึงการมีชีวิตอยู่ของโตษิน

ฉันก็ไม่ได้แพลนว่าจะให้เขาไปด้วย