บทที่327 พนันคุณรักฉัน

ฉันเงยหน้ามองเขา ยิ้มพูดว่า “ ค่ะ ฉันไม่ตาย ”

ความจริงฉันยังรักชีวิตของตัวเองโดยแก่นแท้ตอนนี้ไม่ใช่ฉันคนเดียว ยังมีโตษิน ฉันจะทนให้เขาเป็นเด็กโดยไม่มีแม่ได้อย่างไร ?

ดนุนัยตบหัวฉันเบาๆ “ หิวไหม ? กินข้าวเถอะ ”

เขาพาฉันออกมาไปข้างล่างฉันเดินไปแล้วมองซ

บทที่328 ที่รัก ฉันรักคุณ

นึกถึงตรงนี้หัวใจของฉันเย็นชาอีกครั้ง

หากแม้แต่ดนุนัยก็ไม่สามารถเชื่อได้ฉันจะเชื่อใครได้บ้าง

ฉันเห็นข้อความนี้และกำจัดความคิดของฉันอย่างสมบูรณ์เกี่ยวกับการตรวจสอบโทรศัพท์มือถือของฉัน

ฉันกลัวว่าฉันจะรู้สิ่งที่ฉันไม่ควรรู้

ฉันหยุดชั่วครู่หนึ่งถั

บทที่329 จรณ์เป็นคนพาตัวโตษิณไปใช่หรือไม่!?

มองพวกเขาขึ้นตึกไป ฉันตัดสินใจเอาของที่ปรานต์นำมาเอามาจัดเก็บก่อน

ของสดเอาเข้าตู้เย็นก่อน

ก่อนจะเริ่มจัด ฉันเห็นว่าข้างๆกันมีใบชาอยู่ เลยต้มน้ำชาให้สองแก้ว แล้วรีบนำขึ้นไปให้สองคนนั้น

“พี่ใหญ่ ทำอย่างไรดี ปิดเรื่องนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว