บทที่ 320

บทที่320หลุมฝังศพของจิณณา

ตอนเช้าของฤดูหนาวคนที่อยู่ในสุสานน้อยมาก

ถนนคนเดินน่าจะถูกทำความสะอาดเมื่อกี้ไม่มี่ใบไม้อยู่บนถนนแม้แต่ใบเดียว

แม้ปรานต์บอกฉันที่อยู่ของดนุนัยซื้อที่ฝังศพอยู่เขตไหนแต่ไม่ได้บอกละเอียดให้ฉัน

พอถึงแล้วฉันค่อยรู้เขตที่สามอันกว้างใหญ่มาก

ฉ

บทที่ 321

บทที่321 การใช้ชีวิตระหว่างเราสองคนดีมาก

ฉันส่ายหัว

ไม่พูดอะไร

จรณ์กินอาหารเช้าเสร็จแล้ว ขับรถพาฉันไปเลือกแหวนที่ร้านขายเครื่องประดับ

เข้าไปในร้าน ผู้จัดการกับพนักงานของร้านรอที่นั่นแต่เช้าเลย พอเราเข้าไป ก็กล่าวเสียงดังด้วย ว่า“สวัสดีค่ะ คุณจรณ์ คุณหญิง”

จรณ์พ

บทที่ 322

บทที่322 ผมกับปณิตาหย่ากันแล้ว

เวลานั้น ฉันไม่รู้ว่าควรตอบไปว่าอย่างไร

คนวัยนี้แล้วพูดว่าไม่มีภรรยานั่นเป็นเรื่องที่แปลกมาก

แต่ถ้าบอกว่ามี...

ต่อหน้าดนุนัย ฉันรู้สึกพูดอะไรไม่ค่อยออก

ฉันรู้สึกถึงแรงมือของจรณ์ที่อยู่ที่บ่าของฉัน เขาบีบไหล่ของฉันอยู่

ฉันมอง