ตอน 316
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่316ผู้หญิงลงมาจากรถของฉัน
จรณ์มือวางบนพวงมาลัยมองที่ด้านหน้า
หน้าตาเฉยแต่ไม่สามารถฟังสิ่งที่ฉันพูดได้
ฉันประหม่าไม่รู้ว่าเขาได้ยินหรือไม่แต่ฉันไม่กล้าพูดอีกแล้ว
ฉันถือเสื้อผ้าไว้ในมือแน่นไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ฉันกลายเป็นคนขี้อายต่อหน้าเขา
อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายเห็นปืนจำนว
ตอน 317
บทที่317ลูกศรอยู่บนคอ
โดยเฉพาะผู้หญิงคนหนึ่งคุกเข่าด้านหน้าเขาหัวฝั่งอยู่ด้านล่าง
ฉันไม่ใช่คนโง่เข้าใจว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่
ส่วนคนอื่นมีคนหนึ่งให้องุ่นเขาด้วยการกัดในปากอีกคนหนึ่งเทไวน์
แม้ว่าใจฉันเตรียมอยู่แล้วแต่พอเห็นเรื่องนี้ต่อหน้าฉันก็ยังรู้สึกแปลกใจและตกใจมาก
จรณ์ค
ตอน 318
บทที่318อยากให้เธอสนใจทะเลาะกับฉันดีกว่าแบบนี้
ฉันลืมตาเห็นแต่ว่าริมฝีปากของเขาจูบมุมตาฉัน
ทำให้น้ำตาฉันไหลออกมา
เบาเหมือนขนนก
อีกสักครู่จรณ์ค่อยลุกขึ้นนั่งตรงเอาเสื้อโค้ทที่อยู่ข้างๆใส่ให้ฉันบอกว่า“ขอโทษผมรีบเกินไปผมแค่……”
“ไม่เป็นไร”ฉันลุกขึ้น“คุณเข้าใจผิดแล้วจรณ์ฉันมาไ