บทที่308ณิชามานี่

“ฉันรับ”ประโยคนี้ฉันไม่คิดมากเลยแม้แต่นิดเดียวหลังจากพูดประโยคนี้จบฉันก็พูดเสียงเบาๆว่า“ถึงแม้ว่าจะไม่ได้กลับมามีอำนาจใหม่อีกครั้งก็ไม่เป็นไรขอแค่พวกเราได้อยู่ด้วยกันก็เพียงพอแล้ว”

พอนิพิฑได้ยินที่พวกเราคุยกันก็หยิบคอมพิวเตอร์ของตัวเองละเดินออกไป

คนรอบๆนั้นค่อยๆออกไ

บทที่309ฉันจะแยกเธอออกเป็นสามส่วน

จรณ์ทิ้งสัญญาในมือแล้วถาม“อยากได้มั้ย?”。

“ไม่เอา”ดนุนัยบอกปฏิเสธ

ฉันรู้ทำไมเขาถึงปฏิเสธ

เพราะเงื่อนไขทั้งหมดที่จรณ์เสนอมาเมื่อกี้ฉันรู้หมดแล้ว

“จริงหรอ?น่าเสียดายแย่เลย”

จรณ์ขยับตาให้ติรยา

พวกผู้ชายก็พากันเอาตู้ปลาเข้ามาในห้อง

บทที่310เจอกันครั้งหน้าให้เรียกฉันว่าอา

“แกทำอะไร！”บอดีการ์ดที่อยู่รอบๆเขายังจ่อปืนมาที่เขา

เขาขยับปลายกระบอกปืนก็ขยับตามแต่ไม่มีใครกล้ายิง

“วางฮาร์ดดิสก์ลงฉันเคยบอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้ต้องการของพวกนี้ฉันต้องการแค่เธอ”เขาพูดขึ้นฉันจึงวางแผ่นฮาร์ดดิสก์ลงบนโต๊ะกาแฟมองฉันด้วยความรัก“ไม่ต้