ตอน 30
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่ 30 ทำให้เธอใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ในคุกนี่แหละ!
เมื่อมาถึงสถานีตำรวจถึงได้รู้ว่า จิณณาหายตัวไปหลังจากที่เธอได้พบกับฉันในตอนบ่าย ทีมค้นหาออกค้นหาเป็นเวลา 2-3 ชั่วโมง ถึงพบว่าหล่อนได้รับบาดเจ็บอยู่ที่เชิงเขาตอน 4 ทุ่ม บทที่พบเธอนั้นได้รับบาดเจ็บอาการโคม่า
จากการประเมิณ คาดว่าเธอกลิ้ง
ตอน 31
บทที่ 31 อย่าฆ่าลูกของฉัน
ดนุนัยผลักฉันเต็มแรง ฉันรู้สึกเจ็บที่กระดูกสันหลัง และรู้สึกปวดที่ท้องขึ้นมาเบาๆ
ประตูถูกเปิดดัง“ปัง” ตำรวจเข้ามาอย่างรวดเร็วและล๊อคประตู
ฉันไล่ตามออกไป เอามือจับหน้าต่างลูกกรงเล็กๆที่ประตูแล้วตะโกน“ดนุนัย ฉันตั้งท้องลูกของคุณนะ!”
“ถ้าอย่างนั้
ตอน 32
บทที่ 32 ดนุนัย คุณมันโหดเหี้ยมที่สุด!
เช้าวันรุ่งขึ้น ฉันถูกผู้คุมปลุกให้ตื่น เธอเรียกให้ฉันลุกมาทำงาน
ฉันกระพริบตาตื่น รีบจับผู้คุมไว้แล้วพูดว่า“ลูกของฉัน! เมื่อคืนมีคนเข้ามาทำร้ายลูกของฉัน!”
ผู้คุมมองมาที่ฉัน“เธอเป็นบ้าไปแล้วเหรอ?”
“ฉันไม่ได้บ้า!”
ฉันเถียง