บทที่293ถอดกางเกงออก

ฉันอยู่ในอ้อมแขนของผู้ชายคนนี้แค่เงยหน้าก็เห็นได้ชัดมากในตาหมีแพนด้าของเขามีเส้นเลือดมากมายทันทีก็รู้ว่าเขาไม่ได้พักผ่อนได้ดีแน่ๆ

รู้สึกเป็นห่วงเขาเล็กน้อย

“จรณ์วันนี้พักผ่อนให้ดีๆนะ”ฉันพูดกับเขาว่า

“ครับ”ผู้ชายคนนี้อุ้มฉันขึ้นลิฟต์

ขึ้นไปถึงชั้นบนจรณ

บทที่294ฉันทำชุดแต่งงานให้ภรรยาของคุณได้มันก็ถือเป็นความสมบูรณ์อีกแบบหนึ่ง

ตอนแรกฉันคิดว่าจรณ์อยากจะให้ฉันพาเขาไปเที่ยว

แต่เขาขับรถไปจอดที่ประตูของอาการเดี่ยวแห่งหนึ่งที่ด้านตะวันตกของเมืองนี้

นี่เป็นอาคารที่ก่อสร้างด้วยแก้วแต่เนื่องจากเป็นแก้วสองชั้นและที่ตรงกลางมีกระจกเงาที่มีมุมต่

บทที่295คนโง่ในโลกใบนี้คงมีแต่ฉันคนเดียวเท่านั้นมั้ง

จรณ์พูดแล้วก็เดินๆปที่ข้างใน

เขาเพิ่งจะไปนักออกแบบคนนี้ก็พูดมาว่า“เอ๊ะฉันคิดว่าบัตรเครดิตของคุณจะอยู่ที่ตัวเธอ"

ไม่รู้เพราะเหตุใดขณะที่ฉันได้ยินนักออกแบบพูดประโยคนี้ออกมาฉันกลับรู้สึกเกรงใจเล็กน้อย

ที่จริงแล้วสิ่งที่จรณ์ทำกับ