บทที่ 265 ฉันยอมให้ดนุนัยแลกกับเธอ

“ฮือๆๆๆ!”ฉันพยายามดิ้นเพื่อจะหนี

แต่ว่า ดนุนัยไม่สนใจฉันเลย

เขายกหัวขึ้น ใช้มือปิดปากของฉันเพื่อไม่ให้ส่งเสียง สายตาอันกลมโตที่จ้องมาที่ฉันพูดว่า “ถ้าโดนแตะทุกส่วนแล้ว งั้นฉันก็ทำได้แต่ฆ่าเชื้อโรค”

พูดไปเริ่มจูบตั้งแต่หน้าผากค่อยๆลงไป

ปาก

บทที่266 จรณ์ เราไปรับใบรับรองกันเถอะ

“พูด”

“เราทั้งสอง จะมีเพียงคนเดียวที่ต้องอยู่เมืองดรัล คนที่ชนะจะได้บริษัทได้เธอไป ส่วนคนที่แพ้ ก็ไสหัวออกไป แบบนี้ดีไหม?”

ดนุนัยพูดอย่างเจ้าเล่ห์

จากที่ฉันเดา นี่มันเกมส์ที่จรณ์ต้องแพ้แน่ๆเลย

จรณ์ไม่ตอบอะไร

ดนุนัยมองและยิ้ม“ทำไ

บทที่ 267 อีกมุมของจรณ์

“ปู่ครับผมเข้าใจครับ“ดนุนัยจับมือทินบัติ “แต่ว่า…”

“ดนุนัย ผู้ชายหนึ่งคนต้องดูแลแค่ดูหญิงหนึ่งคนเท่านั้นคนๆนั้นก็คือภรรยาของเธอนะ” ทินบัติมองไปที่ดนุนัย “เธออ่ะ เดินตามเส้นทางของฉันไม่ได้ ไม่งั้นไม่ใช่เพียงแต่ทำร้ายผู้หญิงสองคนนี้ แต่ทำร้ายลูกและครอบครัวของเธอด้วย”