บทที่ 265

ฉันยอมให้ดนุนัยแลกกับเธอ

“ฮือๆๆๆ!”ฉันพยายามดิ้นเพื่อจะหนี

แต่ว่า ดนุนัยไม่สนใจฉันเลย

เขายกหัวขึ้น ใช้มือปิดปากของฉันเพื่อไม่ให้ส่งเสียง สายตาอันกลมโตที่จ้องมาที่ฉันพูดว่า “ถ้าโดนแตะทุกส่วนแล้ว งั้นฉันก็ทำได้แต่ฆ่าเชื้อโรค”

พูดไปเริ่มจูบตั้งแต่หน้าผากค่อยๆลงไป

ป

บทที่ 266

บทที่266 จรณ์ เราไปรับใบรับรองกันเถอะ

“พูด”

“เราทั้งสอง จะมีเพียงคนเดียวที่ต้องอยู่เมืองดรัล คนที่ชนะจะได้บริษัทได้เธอไป ส่วนคนที่แพ้ ก็ไสหัวออกไป แบบนี้ดีไหม?”

ดนุนัยพูดอย่างเจ้าเล่ห์

จากที่ฉันเดา นี่มันเกมส์ที่จรณ์ต้องแพ้แน่ๆเลย

จรณ์ไม่ตอบอะไร

ดนุนัยมอง

บทที่ 267

อีกมุมของจรณ์

“ปู่ครับผมเข้าใจครับ“ดนุนัยจับมือทินบัติ “แต่ว่า…”

“ดนุนัย ผู้ชายหนึ่งคนต้องดูแลแค่ดูหญิงหนึ่งคนเท่านั้นคนๆนั้นก็คือภรรยาของเธอนะ” ทินบัติมองไปที่ดนุนัย “เธออ่ะ เดินตามเส้นทางของฉันไม่ได้ ไม่งั้นไม่ใช่เพียงแต่ทำร้ายผู้หญิงสองคนนี้ แต่ทำร้ายลูกและครอบครัวของเธอด้วย”