บทที่263 นิ้วชี้ของผู้ชายขีดมาที่ฝ่ามือฉัน

นิสิตาเหมือนจะไม่แปลกใจอะไร

เขาไม่ได้พูดอะไร จากนั้นก็มีเสียงของจรณ์โผล่มา “พี่สาว มาแล้วหรอครับ”

“ใช่”นิสิตายืนขึ้นมา มองฉันแวบหนึ่งแล้วเดินจากไป

เห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่าเขาไม่พอใจ

เมื่อนิสิตาเดินจากไป จรณ์ได้นั่งลง สายตาน่าเป็น

บทที่264 เธอกับอาจรณ์ ไปกันถึงขั้นไหนแล้ว

หรือมีคนวางยาในเหล้าของฉัน?

ถ้าจะมีคนทำแบบนี้ ก็คงมีแต่ดนุนัยคนเดียว

“เป็นอะไรรึเปล่า?” ฉันยกตะเกียบค้างไว้กลางอากาศมีเสียงของจรณ์แว่วมา

เพื่อไม่ให้เขาเป็นห่วง ฉันรีบวางตะเกียบลง ส่ายหัว “เปล่าค่ะ ฉันไปห้องน้ำสักครู่นะคะ”

พูดไป พย

บทที่ 265 ฉันยอมให้ดนุนัยแลกกับเธอ

“ฮือๆๆๆ!”ฉันพยายามดิ้นเพื่อจะหนี

แต่ว่า ดนุนัยไม่สนใจฉันเลย

เขายกหัวขึ้น ใช้มือปิดปากของฉันเพื่อไม่ให้ส่งเสียง สายตาอันกลมโตที่จ้องมาที่ฉันพูดว่า “ถ้าโดนแตะทุกส่วนแล้ว งั้นฉันก็ทำได้แต่ฆ่าเชื้อโรค”

พูดไปเริ่มจูบตั้งแต่หน้าผากค่อยๆลงไป

ปาก