บทที่ 257 ที่คุณต้องทำก็แค่ร่วมมือกันก็พอ

“ไม่ได้” ฉันนอนอยู่ตรงนั้น ความรู้สึกที่คุ้นเคยกระจายไปทั่วตัวฉัน

ฉันรู้ว่าตอนนี้ถ้าฉันทำตามก็คงจะประนีประนอมได้บ้าง

ต่อไปถ้าจะเกิดอะไรขึ้นก็คงจะไม่เหมือนเดิม

“ผมขอเวลาหน่อยนะ ผมจะกลับไปหย่ากับปณิตา หลังจากนี้เราจะอยู่ด้วยกันจะไม่มีท

บทที่ 258 ฉันไม่ยอมให้สามีที่มีภรรยาแล้วมาตามจีบ

ฉันเพิ่งจะเปิดเข้าแอฟพลิเคชั่นเถาเป่า นิ้วเรียวยาวขอเขาก็เขามาขวาง “ผมจะใช้ตอนนี้”

ฉันเงยหน้าขึ้นมามองเขา ฉันไม่เข้าใจความหมายของเขา

เขาพูดต่อทันทีว่า “ออกไปซื้อแก้วสักใบกับผมหน่อย”

“ประธานดนุนัย ฉันมีงานต่อทำ”

ฉั

บทที่ 259 ลูกของพวกเราอยู่ไหน

ดนุนัยมองมาทางฉัน แล้วพูดทันทีว่า “แต่ก่อนผมเคยทำไม่ดีไว้ แต่ก็ไม่ได้หมายถึงว่าต่อไปนี้ก็จะไม่ดี ผมจะพยายามทำให้ดีขึ้น ทำให้คุณรู้ ว่าความรักของผมไม่ใช่...”

“น้องดนุนัย ความจริงมันปิดบังไม่ได้ ผมกับจันทร์สมมีลูกกัน”

ดนุนัยยังพูดไม่ทันจบ ก็ถู