บทที่ 255 วันนี้เป็นวันเริ่มต้นที่ฉันทำงานที่นี่

ฉันไม่กล้าที่จะเชื่อสายตาตัวเอง

สองคนนั้นจูบกันอย่างลึกซึ้ง และจูบนั้นก็ช่างยาวนาน บริเวณรอบๆมีคนมากมายเลย ทุกคนได้แต่มองผ่านไป

แต่ว่าพวกเขาอยู่ที่ที่มีผู้คนน้อย แล้วกำลังจูบกันตามอำเภอใจ

พอเห็นฉากนั้น ใจฉันเต้นตึกตักตึกตัก

บทที่ 256 อาสะใภ้ในอนาคตของคุณ

วันนั้นในตอนกลางวัน สำหรับฉันแล้วเหมือนกับฝันร้าย

โต๊ะตัวใหญ่ที่อยู่ห้องทำงานชั้นหนึ่ง ฉันนั่งตรงนี้ ส่วนดนุนัยนั่งอยู่ตรงนั้น

เพื่อที่จะไม่ให้เขารู้ว่าเมื่อคืนฉันยังไม่ได้นอน เลยดื่มกาแฟไปสองแก้ว พอถึงตอนบ่ายตาของฉันก็ยังสว่าง แต่สมองของฉันม

บทที่ 257 ที่คุณต้องทำก็แค่ร่วมมือกันก็พอ

“ไม่ได้” ฉันนอนอยู่ตรงนั้น ความรู้สึกที่คุ้นเคยกระจายไปทั่วตัวฉัน

ฉันรู้ว่าตอนนี้ถ้าฉันทำตามก็คงจะประนีประนอมได้บ้าง

ต่อไปถ้าจะเกิดอะไรขึ้นก็คงจะไม่เหมือนเดิม

“ผมขอเวลาหน่อยนะ ผมจะกลับไปหย่ากับปณิตา หลังจากนี้เราจะอยู่ด้วยกันจะไม่มีท