ตอน 249
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่249เธอคิดว่าฉันจะจูบเธอใช่ไหม
ที่จริงแล้วหัวใจไม่เคยว่างเลย
ดนุนัยยังอยู่ในใจตลิดที่ผ่านมา
แต่ว่าขณะที่จ้องมองเขาขาของฉันก็จะขยับโดยไม่รู้ตัว
รถของดนุนัยเก็บเสียงดีมากกในรถที่อันแสนเงียบเปรียบเสมือนฉันได้ยินเสียงหัวใจเต้นของตัวเอง
เขามองฉันอยู่แบบนี้ยิ่งมองฉันยิ่งหน้
ตอน 250
บทที่250ฉันโชคร้ายที่เป็นคนที่ประธานดนุนัยชอบ
ดนุนับมองมาที่ฉันและตั้งใจขับรถไม่ได้พูดอะไรอีกเลย
ฝนตกหนักบนเขาแต่กลับเป็นฝนปอยๆล่างเขา
ขับรถถึง【หมู่บ้านกรีนเฮ้าส์】
ที่นี่ฉันคุ้นยิ่งกว่าอะไร
มองถนนตามทางเข้าหมู่บ้านฉันรีบพูด“ประธานดนุนัยคะที่นี่ที่ไหนคะ?”
ดนุนัยไม่ได
ตอน 251
บทที่ 251 ไม่โตก็ไม่เป็นไร
จรณ์ขึ้นรถไปแล้ว
ขับรถพาฉันออกไป
ฉันนั่งข้างคนขับ หันไปมองผ่านกระจกหลัง เห็นดนุนัยยืนอยู่ตรงนั้นตลอด ไม่ขยับเลย
รถมาจอดที่จอดรถข้างใต้ของบ้านสุทรรศน์รังสี เขาได้ลงรถไปเปิดประตูรถให้ฉัน
มือข้างหนึ่งยื่นมาหาฉัน แล้วบอกว่า “ระวังนะ”
“ขอบคุณค