บทที่24 ขอบคุณคุณนภมากที่ส่งภรรยาผมกลับบ้าน

ทันใดนั้นฉันเกิดความตระหนกตกใจ เพราะแต่ไหนแต่ไรฉันไม่ได้เป็นจุดสนใจในบริษัทมาโดยตลอด ถ้าหากเขามานั่งกับฉัน ฉันจะไม่กลายเป็นศัตรูกับสาธารณะเหรอ?

สุดท้ายแล้ว ในขณะที่ฉันกังวลใจ นภทีป์หมุนตัวมานั่งข้างๆฉัน

และแสดงรอยยิ้มว่า“เข้าใจคุณ”

บทที่ 25 ฉันเตือนสติเธอให้รู้หน้าที่ตัวเองเอาไว้

ในขณะที่เขาเดินเข้ามาหาฉัน ภายในใจฉันเกิดความกระวนกระวาย เพราะสุดท้ายแล้วนภทีป์ได้มาส่งฉันกลับบ้านเป็นวันที่ 2 ติดต่อกัน เรื่องนี้ เป็นเรื่องยากมากที่จะสามารถทำให้เข้าใจได้ด้วยการอธิบายเพียงอย่างเดียว

ดนุนัยเดินเข้ามา วางมือลงบนไหล่ของ

บทที่ 26 ให้ฉันหลีกทาง

“ของสามีฉันสิ”ฉันยิ้มเล็กน้อย และถามหล่อน“เธอล่ะ? ลูกของใคร? ครั้งนี้เธอจะยอมคลอดหรือเปล่า”

ฉันรู้ว่าสมัยเรียนมหาวิทยาลัยเรื่องจิณณาตั้งท้องมา2 ครั้งแล้ว

ตอนนั้นหล่อนไม่กล้าจะให้คนอื่นไปด้วย จึงเรียกฉันไป

จิณณาถูกฉันทำให้โกรธจนตัวสั่น“ณิชา แกมันค