บทที่ 231 ทาครีมกันแดดให้เขา

เมื่อถึงหน้าห้องนอน ฉันลังเลเล็กน้อย “หรือว่าคุณถอดเสื้อตัวนี้ให้ฉันก่อนไหม ฉันช่วยคุณซักก่อน ”

“ไม่ต้อง ผมทำเอง”

“ให้ฉันซักให้เถอะ” ฉันพูดอย่างรู้สึกผิดมาก “ฉันเป็นคนทำให้เสื้อคุณเปื้อน ถ้าหากคุณไม่ให้ฉันซักให้ ฉันจะรู้สึกผิด”

จรณ์เถียงสู้ฉันไม่

บทที่232ใครบอกว่าผมไม่รักคุณ

ดนุนัยกำหมัดแน่นยืนอยู่กับที่สักพักจึงเอ่ยปาก“ผมมารบกวนพวกคุณหรือเปล่า”

“ปล่า”จรณ์ไม่ได้อธิบายอะไรมากมายทำหน้าเข้มแล้วถามฉันว่า“เสร็จหรือยัง？”

ฉันยังคงตะลึง

เมื่อเขาถามฉันจึงรีบพยักหน้า“เสร็จแล้ว”

จรณ์ใส่เสื้อพร้อมจัดเสื้อผ้าและเดินไปหาดนุนัยถ

บทที่233ถ้าหากคุณอยากดึงดูดให้คนมาเพิ่มขึ้นก็ร้องต่อไป！

ฉันตะลึงมองไปที่ดนุนัยหัวใจเหมือนโดนมือที่ไร้ตัวตนบีบ

บีบอย่างแน่นเหมือนจะลืมเต้น

แต่แค่สักพักฉันก็ตั้งสติได้ฉันโดนแกล้งแน่นอน

ฉันยิ้มผู้จัดการจี้“วันนี้ไม่ได้แสดงแล้วคุณสามารถเก็บการแสดงขั้นเทพของคนได้แล้ว”

“ผมไม่ได