บทที่ 219 ฉันจะรับผิดชอบเธอเอง

“อย่างงั้นเองหรอ?” จิรเวชมองหน้าฉันแบบหยอกล้อ

“ไม่งั้นจะยังไงล่ะ?” ฉันเงยหน้ามองเขา และแกะผ้าปิดปากออกถามเขา “แบบนี้ให้นาย นายเอาไหมล่ะ?”

เดิมฉันคิดว่าเขาจะปฏิเสธทันที

แต่เขากลับทำท่าครุ่นคิดก่อนบอกว่า “ตามหลักแล้วก็ไม่ควรเอานะ เพราะมองเธอแบบนี้ฉัน

บทที่ 220 เหมาทั้งร้านเพื่อเธอ

“รับผิดชอบ? นายจะรับผิดชอบยังไง? ให้เงินฉันห้าล้านหรือสิบล้านล่ะ? ！” ติณณาพูดพลางสะบัดผ้าห่มทิ้ง ชี้ไปที่รอยเลือดจางๆบนเตียง “ครั้งแรกของฉันโดนนายทำลายแล้ว！นายจะรับผิดชอบยังไงหะ！”

รอยเลือดนั่นหมายความว่ายังไง?

ไม่ว่าผู้หญิงผู้ชายต่างรู้ดี

ปรานต์เพ่

บทที่ 221 ณิชา ตื่นจากฝันได้หรือยัง

ฉันปิดมือถือเลย ทำเป็นไม่เห็น

พอกลับไปที่บ้านติณณา ฉันกลัวเธอถามฉัน เลยซื้อผลไม้กลับมาด้วย

พอถึงบ้าน ก็เห็นคนหนึ่งยืนเล่นมือถืออยู่หน้าลิฟท์

“ปรานต์?”

ฉันเพ่งมอง เป็นปรานต์จริงๆ

พอเขาเห็นฉันก็พุ่งเข้ามาเลย “ไอ้หยา พี่สะใภ้ พี่ออ