บทที่ 177

ให้เธอได้เรียนรู้เรื่องราวประสบการณ์ของฉันหน่อย

ตอนนี้ฉันก็ได้ค้นพบว่า คนเราถ้าไม่มีความละอาย เขาก็จะไม่กลัวอะไรไปโดยทั่วไป ที่ไหนที่ยากลำบาก ปณัยกับ โรศนี ก็จะเอาฉันไปด้วย

ผู้คนในบริษัทก็มารวมกันถ่ายภาพกับหลุมศพของชยานี ฉันหยิบดินไปวางบนหลุมศพเพิ่ม พูดพึมพำ “คุณย่า ล

บทที่ 178

บทที่178 ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันทำให้เขาต้องตาย

จิณณาหันศีรษะมาหาฉัน ใบหน้าเต็มไปด้วยคำถาม “นี่มันอะไรกัน บอกฉันมานะว่านี่มันคืออะไร！”

“มันคืออะไรหรอ?”คำถามนั่นทำฉันงงงันไป

ถ้าจะพูดให้ถูก ถึงแม้ว่าฉันจะมีความรู้คอมพิวเตอร์อยู่บ้าง แต่ก็ไม่ถึงขั้นสามารถซ่อนไฟล์ไว้ในคอมพิ

บทที่ 179

จะไม่มีใครรู้สึกว่าเราเหมือนกันอีกต่อไปแล้ว

ฉันมองไปที่จิณณาโดยไม่พูดอะไรออกไป

จิณณากอดอกและหัวเราะออกมาพลางพูด “ดนุนัยเป็นCEOบริษัทนภากรุ๊ป แถมยังเป็นชนชั้นสูงในเมืองดรัล

มีอำนาจมีทุกๆอย่าง ไม่ว่าจะเรียกลมหรือเรียกฝน ผู้ชายคนนี้ สามารถทำให้ทุกอย่างเป็นไปตามที่เขาต้องการ