ตอน 145
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่ 145 ฉันไม่เจ็บปวด ไม่ร้องไห้ ไม่ออดอ้อน
อยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต
คำไม่กี่คำนี้ เหมือนกับมีมือที่มองไม่เห็นมาบิดหัวใจฉันอย่างแรง
ทำให้ฉันเจ็บปวดมาก
มีกองไฟที่อธิบายไม่ได้เกิดขึ้นในใจฉัน เธอจ้องมาที่ฉัน ทำให้ฉันยิ่งโกรธมาก ฉันยกมือขึ้นแล้วตะโกนว่า “ฉันไม่อยากมีส่ว
ตอน 146
บทที่ 146 เสียใจด้วยครับ
ฉันนั่งลงบนเตียงแล้วแค่นยิ้มออกมา “แต่คนนั้นไม่สามารถเป็นฉันได้ค่ะ”
“ทำไมล่ะ?” นภทีป์ลุกขึ้นมานั่งข้างๆฉัน แล้วดึงมือฉันไปจับไว้ “ดนุนัยไม่ได้มีความสัมพัน์อะไรกับเธอแล้ว เขาต้องแต่งงานกับ จิณณาใช่ไหมล่ะ เรื่องพวกนี้ฉันรู้แล้ว เธอตัวคนเดียว และเป็นอิสระแล้ว เ
ตอน 147
บทที่ 147 รุ่นน้อง หลังจากนี้เธอต้องดูแลตัวเองให้ดีนะ
“หมายความว่าอย่างไรคะ?”
ฉันสะดุ้งตกใจยืนอยู่ที่เดิม
เห็นหมอจะเดินไปแล้ว ฉันรีบไล่ตามไป “หมายความว่ายังไง! คนเพิ่งจะถูกส่งมาไม่กี่ชั่วโมง ก็มาบอกฉันว่าเสียใจด้วย! ตอนเช้าเขายังนั่งกินข้าวกับฉันอยู่เลย เขายังไปส่งฉันทำงา