บทที่14 เสแสร้งทำเป็นใสซื่อทำไม

เห็นฉันไม่พูดอะไร ดนุนัยเพิ่มแรงกดลงไปที่มืออีก ราวกับจะบดคางของฉันให้แตกยังไงยังงั้น ฉันเจ็บมาก แต่ก็กัดริมฝีปากแน่น ไม่ยอมให้ตัวเองส่งเสียงร้อง

ดนุนัยเห็นว่าฉันไม่พูดอะไร จึงเอ่ยว่า“ณิชา บอกฉันมาเธอหลอกลวงเจ้าของบ้านจันทร์ว่ายังไง ถึงทำให้หล่อนเชื่อเ

บทที่15 เขากำลังกอดหญิงอื่น

ดนุนัยได้ยินคำพูดของเจ้าหน้าที่ พูดยอย่างตรงไปตรงมาว่า“พวกเราเลือกวันไม่ดีเองแหละครับ”

เจ้าหน้าที่แสดงท่าทีแปลกๆ มองมาที่ฉัน แต่ก็ไม่พูดอะไรมากอีก แล้วทำหน้าที่พวกเราต่อทันที

เมื่อฉันหยิบสมุดทะเบียนสมรสเล่มสีแดงเกิดออกมาจากสำนักงานกิจการพลเรือนกับ

บทที่16 ตอนนี้เขาเป็นสามีของเธอนะ มีทะเบียนด้วย!

ฉันตกใจกลัวมากรีบไปดึงติณณาออกมา จากนั้นหันไปขอโทษดนุนัย“ขอโทษด้วยนะคะ เพื่อนฉันเมามากน่ะค่ะ”

ฉันเองก็ไม่รู้ว่า ฉันผิดอะไร

ติณณาที่ดื่มมาหนักมาก ดึงฉันไว้ แล้วตะโกนว่า“ณิชา เธอมีศักดิ์ศรีบ้างได้ไหม ไม่ว่าจะพูดยังไงตอนนี้เขาเป็