บทที่ 120 เพียงแค่อยากจะเห็นหน้าคุณเป็นครั้งสุดท้าย

เตียงหมายเลขสาม ใช่จิณณาไหม?

ในบทที่ชยานีกำลังนอนหลับ ปฏิกิริยาแรกของฉันคือหยิบโทรศัพท์แล้วเดินออกไปข้างนอก

เมื่อถึงปากประตูก็ปิดประตูลง

ตอนนี้ ทางเดินข้างนอกนั้นยุ่งเหยิงวุ่นวาย เสียงของของหมอและพยาบาลดังเซ็งแซ่

บทที่ 121 ถ้าอย่างนั้นเธออยากให้ฉันทำยังไง

ดนุนัยยืนอยู่ที่นั่น และชวลัยตะโกนอย่างบ้าคลั่งอยู่ตรงนั้นเช่นกัน“จิณณาของเราทำทุกอย่างเพื่อคุณ ตอนนี้เด็ก ไม่อยู่แล้ว มีมลทินไปแล้ว แถมยังถูกแพร่กระจายไปทั่วอินเตอร์เนตจนรู้กันทั่ว คุณอย่ามาคิดว่าช่างมันเถอะแบบนี้ นะ!”

ดนุนัยไม่พูดอะไร

บทที่ 122 ตกลง ฉันจะแต่งงานกับเธอ

ทุกคำที่เขาพูดกับฉัน ทำให้ทุกอย่างหยุดลงทันที

รอบข้าง ชวลัย จิณณา ปณัย ทุกคนเกิดความวุ่นวายสับสนโดยเฉพาะอย่างยิ่งจิณณาที่อยู่ตรงรั้วระเบียง มองดู ฉันด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉาและเกลียดชัง

ท่าทางของเธอนั้นเกลียดฉันจนแทบจะทนไม่ไหวที่จะเข้า