บทที่6

ชายใส่แว่นชื่อหวังซาน เป็นนักสืบของเอกชน

หลายปีมานี้ สวี่รั่วฉิงจ้างหวังซานให้สืบข่าวของป้าหวังในประเทศอยู่ตลอด

หกปีที่แล้วเธอรีบหลบไปที่ต่างประเทศ ไม่ง่ายเลยกว่าจะสงบลง สิ่งแรกก็คือขอให้คนตามหาป้าหวัง

เธอในตอนนั้น สิ่งที่เธอปล่อยวางไม่ได้ ก็มีแค่เรื่องป้าหวัง

ยังไงป้าหวังก็เลี้ยงดูเธอมาต

บทที่7

สาวรับใช้เห็นเงาของลี่ถิงเซิ่งมาแต่ไกล ๆ ก็รีบวิ่งซอยเท้ากลับมารายงาน

แล้วสวี่รั่วยีก็หน้าชื่นตาบานขึ้นมาทันที แล้วรีบจัดการกับเสื้อผ้าหน้าผมของตัวเอง แล้วก็รีบออกไปต้อนรับ

“ถิงเซิ่ง วันนี้ทำงานมาเหนื่อยไหม? ฉันเตรียมน้ำชาเลมอนไว้ให้ดับกระหายคลายความร้อนเองกับมือด้วย เดี๋ยวคุณลองชิมดูสักหน่

บทที่8

นิ้วเรียวยาวของสวี่รั่วฉิงค่อย ๆ เคาะตัวหนังสือขึ้นบนแป้นพิมพ์ขึ้นมาประโยคหนึ่ง

“ได้รับเงินแล้ว”

แล้วก็ใช้เม้าท์เลือกส่งออก แล้วกดส่งไป

สวี่รั่วยีที่ได้รับอีเมลตอบกลับของสวี่รั่วฉิง ก็ดีอกดีใจเป็นอย่างมาก

แล้วความหงุดหงิดที่โดนลี่ถิงเซิ่งปฏิบัติอย่างเย็นชาใส่ ก็ลดไปได้หลายส่วน

แอนนานักปร