บทที่ 25

บทที่25

ในใจของสวี่รั่วฉิงรู้ดี ว่าลี่ถิงเซิ่งหมายถึงเรื่องที่เธอโกหกเขาเมื่อสักครู่ตอนคุยโทรศัพท์

ทว่าท่าทางอมยิ้มรวมไปเสียงทุ้มลึกของชายหนุ่ม พลันทำให้เอคิดว่าลี่ถิงเซิ่งรับรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของเธอแล้ว

ขาเรียวที่สวมใส่รองเท้าส้นสูงอยู่ เริ่มสั่นเล็กน้อย

โชคดีที่เธอเคยผ่านมาหลายสถาน

บทที่ 26

บทที่26

ดวงตากลมโตของสวี่อี้ฝานเจือไปด้วยความรำคาญเสียงประตู

เขามองชายหนุ่มแปลกหน้าผ่านกล้องวงจรปิด พร้อมกับขมวดคิ้วมุ่น “คุณเป็นใคร?”

เด็กคนนี้คงเป็นลูกของญาติแอนนาสินะ? ระวังตัวเก่งเหมือนกันนี่นา ค่อนข้างเหมือนแอนนาเลย หลี่อานคิดอยู่สักพัก ก็อธิบายว่า “ฉันเป็นเพื่อนร่วมงานของผู้ช่วยแอน

บทที่ 27

บทที่27

เพราะไม่ได้นอนมาทั้งคืน ก่อนมาที่ห้องนี้ สวี่รั่วฉิงจึงแวะแต่งหน้า

เมื่อรอยคล้ำใต้ตาถูกปกปิด สวี่รั่วฉิงในตอนนี้จึงมีใบหน้ากระจ่างใสน่ามอง เรียวขายาวเอนพิงผนังอย่างสบายๆ จากนั้นก็ล้วงหยิบคีย์การ์ดที่ลี่ถิงเซิ่งให้เธอออกมาจากกระเป๋าเสื้อ แล้วแกว่งคีย์การ์ดไปมาต่อหน้าพนักงาน

“ประธ