บทที่226

เขาผ่านด่านเก็บเงินทางด่วนมาได้ไม่ทันไร จู่ๆรถยนต์คันสีดำ ก็ขับเข้ามาจอดขวางทางเขาเอาไว้

“เป็นบ้าหรือไงวะ!” หวังซานตะโกนด่าเสียงดัง

เมื่อลงมาจากรถ เขาก็ด่าโวยวายอย่างต่อเนื่อง “พวกแกบ้าหรือไง? ไม่รู้หรือไงว่าฉันเป็นใคร? กล้ามาขวางทางรถฉันเหรอ? ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อแล้วใช่ไหม?”

ทันใดนั้น

บทที่227

ถ้าให้คุณสวี่รู้เรื่องนี้ล่ะก็ เธอกับสวี่รั่วยีคงมีจุดจบน่าอนาถว่าแอนนานั่นเป็นไหนๆ

คุณนายสวี่คิดมาถึงตรงนี้ ดวงตาก็ฉายแววร้ายกาจ

“แม่คะ อย่าบอกนะว่าเรื่องนี้แม่จะให้เขาช่วย！”

เหมือนสวี่รั่วยีจะพอเดาได้ว่าคุณนายสวี่คิดจะขอให้พ่อแท้ๆของตัวเองช่วย เธอรีบพูดอย่างไม่พอใจว่า “แม่ห้ามไปหาเขาน

บทที่228

ยิ่งคิดซูจิ่วเอ๋อร์ก็ยิ่งโกรธ ตั้งแต่ที่เจอกับลี่ถิงเซิ่ง เพื่อนสนิทของตัวเองก็ซวยมาตลอด

สวี่รั่วฉิงประสบอุบัติเหตุขนาดนี้ ลี่ถิงเซิ่งยังใจเย็นได้อยู่อีก

ซูจิ่วเอ๋อร์เงยหน้าขึ้น มองไปยังชายหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงข้าม

บนใบหน้าหล่อสุขุมของเขายังคงเรียบนิ่งเหมือนเดิม ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่