บทที่22

สวี่รั่วฉิงรีบผุดตัวขึ้นมา แล้วพูดอย่างลนลานว่า “ขอโทษค่ะ ฉันขอตัวออกไปคุยโทรศัพท์ก่อน”

ดวงตาลุ่มลึกของลี่ถิงเซิ่งมองมาที่เธอ ไม่มีใครรู้หรอกว่าเขาต้องใช้ความอดทนมากขนาดไหน เพื่อไม่ให้ผลักผู้หญิงคนนี้มานอนราบอยู่ใต้ร่างของเขา

จากนั้น เสียงร้อนรนของหญิงสาวที่ดังสะท้อนเข้ามาในหูของลี่ถิงเซิ่

บทที่23

“แม่คะ เมื่อกี้คุยโทรศัพท์กับมี๊(แม่บุญธรรม)จิ่วเอ๋อร์เหรอคะ?” สวี่อี้หานอุ้มถังไอศกรีมรสสตรอเบอรี่มานั่งลงข้างๆสวี่รั่วฉิง

“อี้หานคิดถึงคุณมี๊(แม่บุญธรรม)เหรอ?” สวี่รั่วฉิงเอ่ยถามอย่างอ่อนโยน

เด็กหญิงจึงพยักหน้า

เมื่อก่อนตอนที่คุณแม่ยังอยู่ที่ต่างประเทศ มี๊จิ่วเอ๋อร์ก็มักจะพาเธอกับพี่ชา

บทที่24

ลี่ถิงเซิ่งหัวเราะเสียงต่ำออกมา

ผู้หญิงอย่างแอนนานี่น่าสนใจจริงๆ

เขาสั่งให้หลี่อานไปสืบประวัติของแอนนา แม้ว่าอดีตของเธอจะถูกลบไปทั้งหมดแล้วก็ตาม แต่ก็ได้รู้ว่ารายได้ของเธอสูงมาก ตอนที่อยู่ต่างประเทศเธอเองก็มีคฤหาสน์เป็นของตัวเองเหมือนกัน

ตระกูลร่ำรวยที่ติดต่อเธอไปปรุงน้ำหอมให้ก็มีมาไม่ขาด