บทที่168

หลี่ถิงเซิ่ง "…"

นอกจากฟัวกราส์ เขาแทบจะไม่กินเครื่องในสัตว์เลย

เมื่อได้ยินสวี่รั่วฉิงสั่งเมนูอาหารกับเถ้าแก่ เดิมเขาที่เข้าก็ขมวดคิ้วไม่มีวี่แววที่จะคลายออกเลย

สวี่รั่วฉิงพูดต่อว่า "ยังมีเนื้อแกะ 20 ไม้ เห็ดหอม 10 ไม้ เบียร์หนึ่งขวด…"

ขณะที่เธอกำลังพูดอยู่ จู่ๆเธอก็นึกอะไรบางอย่างขึ้น

บทที่169

หลี่อานมึนงงเป็นพิเศษ “ประธานลี่ พวกคุณไปร้านอาหารไหนคะ? ถึงกับยังมีคนที่ไม่รู้จักคุณ และขอให้จ่ายเงินทันที ซึ่งแปลกมาก! เดี๋ยวนี้ที่เมืองหลินชวนยังมีร้านอาหารมิชลินที่ไม่มีเครื่อง Poseเหรอ?”

ลี่ถิงเซิ่งพูดเบาๆ "แผงขายของริมถนน"

หลี่อาน "…"

เขาฟังผิดหรือเปล่า?

แผงขายของริมถนน?

หัว

บทที่170

หลังจากลี่ถิงเซิ่งทิ้งคำพูดนี้ไว้ และจ้องมองหญิงสาวที่กำลังมึนงง แล้วเดินจากคอนโดไป

สวี่รั่วฉิงได้ยินเสียงปิดประตูทางเข้าดังขึ้น ค่อยๆได้สติกลับมา

“คุณแม่ เมื่อครู่พ่อมาแล้ว?”

สวี่อี้ฝานผลักประตูห้องนอน เดินไปที่ห้องนั่งเล่น มองไปตามทางที่สวี่รั่วฉิงมอง และละสายตากลับมา เงยหน้าขึ้นมองใบ