บทที่158

มีคนเห็นสวี่รั่วฉิงเข้ามา ได้บอกเป็นนัยให้พวกผู้บริหารชั้นสูงที่กำลังกระซิบคุยกันรู้ว่าเธอเข้ามาแล้ว

แต่เห็นได้ชัดว่าผู้บริหารชั้นสูงเหล่านี้ที่กำลังกระซิบคุยกันอยู่คงไม่ยังรู้ว่าเพื่อนร่วมงานที่กำลังบอกเป็นนัยให้เขา แถมยังถามเขาว่า: “นายยักคิ้วปลิ้นตาทำอะไร?”

ไม่ใช่ว่าไม่อยากช่วยพวกเขา

บทที่159

ไม่มีใครคัดค้าน

ห้องประชุมเต็มไปด้วยกลิ่นลิลลี่และกานพูลผสมผสานกัน ทำให้ทุกคนนึกย้อนไปถึงตอนที่พวกเขามีความรักครั้งแรกในวัยเรียน

ไม่มีใครเคยคิดว่าเพียงแค่น้ำหอมขวดเดียวจะสามารถมีเสน่ห์ได้มากขนาดนี้

สวี่รั่วฉิงเก็บน้ำหอมขนาดทดลองเข้าไป แล้วหยิบกระเป๋าออกมาจากแฟ้มเอกสารส่งไปให้ผู้รับผิดชอ

บทที่160

“งั้นเธอก็คาดการณ์ผิดแล้ว” ลี่ถิงเซิ่งหันกลับไปมอง เก็บนามบัตรที่อยู่บนโต๊ะเอาไปไว้ในลิ้นชัก: “ถ้านามบัตรนี้เอาให้ฉันช้าหน่อย ต่อไปเธอจะเลี้ยงฉันอาจจะใช้เงินน้อยหน่อยนะ”

สวี่รั่วฉิง: “……”

ทำไมเขายังต้องพูดถึงเรื่องนี้!

เรื่องนี้จะผ่านไปไม่ได้ใช่มั้ย!

สวี่รั่วฉิงโกรธและกระทืบเท้าพร้อมสี