บทที่153

น้ำเสียงของสวี่อี้ฝานไม่อ่อนเหมือนเด็กหกขวบ

แต่ทุกคำพูดของเขาช่างกระทบใจ

เขาฉลาดมาก รู้เรื่องมากกว่าเด็กวัยเดียวกัน ย่อมรู้ว่าในโลกนี้ถ้าไม่มีลี่ถิงเซิ่ง ย่อมไม่มีตัวเองกับน้องสาว

แต่ลี่ถิงเซิ่งเพียงแต่มอบการมีตัวตนของพวกเขา คนที่ทำให้พวกเขาอยู่ในโลกนี้ได้อย่างสุขสบายคือ คือสวี่รั่วฉิง

บทที่154

ซูจิ่วเอ๋อร์รับรู้ได้ถึงความรู้สึกหมดแรง

จู่ๆเธอก็รู้สึกเห็นใจลี่ถิงเซิ่งขึ้นมา

ถ้าเธอเดาไม่ผิด อย่างน้อยในใจของลี่ถิงเซิ่งก็น่าจะมีสวี่รั่วฉิงแล้ว

และเพื่อนสนิทของเธอก็มีความรู้สึกดีๆให้ลี่ถิงเซิ่งเหมือนกัน ไม่อย่างนั้นคงไม่กล้าพูดว่าอยากเลี้ยงต้อยเขาตอนเมาหรอก

แต่ว่า……

เมื่อซูจิ่วเอ

บทที่155

สวี่รั่วฉิงเข็นกระเป๋าของตัวเอง “งั้นฉันไปก่อน อี้ฝานอี้หาน เชื่อฟังคุณมี๊เขาล่ะ เข้าใจไหม?”

สวี่อี้ฝานกับสวี่อี้หานพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง “คุณแม่ วางใจได้เลย！”

“แกไม่ต้องห่วงหรอก คืนนี้ฉันพาลูกรักของแกไปส่งถึงที่อย่างปลอดภัยแน่นอน แต่มีข้อแม้ว่าแกห้ามออกไปเถลไถลที่ไหนกับประธานลี่ของแกเด็