บทที่143

สวี่อี้หานเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นว่าสวี่รั่วฉิงมีท่าทางแปลกไป

สาวน้อยจึงวางเกมที่กำลังเล่นอยู่ในมือลง ดวงตากลมโตดำขลับจ้องมองหญิงสาวแน่นิ่ง “คุณแม่ เป็นอะไรไปคะ?”

สวี่อี้หานพูดจบ สวี่อี้ฝานถึงได้วางของในมือลง ทั้งสองมองมาที่คนเป็นแม่อย่างพร้อมเพรียง

“เกิดอะไรขึ้นครับ?” เด็กชายผู้เย็นชาเ

บทที่144

ซูจิ่วเอ่อร์เบิกตาขึ้นเล็กน้อย “รั่วฉิง แกเคยติดต่อกับตระกูลพวกเขาเหรอ?”

สวี่รั่วฉิงพยักหน้า “ก่อนที่ฉันจะมาที่นี่ ฉันยังส่งน้ำหอมให้คุณหญิงโทมัสด้วยสามขวด ก็แค่เรื่องดอกไลแล็ค ไม่ใช่เรื่องยากอะไรหรอก”

คุณผู้ชายซูพึงพอใจเป็นอย่างมาก “รั่วฉิงระหว่างสามวันที่อยู่ปารีส แกก็พักผ่อนให้เต็มที่

บทที่145

สวี่รั่วฉิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วขยับพิงหัวเตียง

ขาเรียวยาวขาวใสไขว้กันเอาไว้อย่างสบายๆ

นิ้วมือเรียวกดปลดล็อกหน้าจอ เพื่อที่จะติดตามข่าวสาร แต่กลับเห็นแจ้งเตือนสายที่ไม่ได้รับ

ปรากฏเป็นเบอร์ของลี่ถิงเซิ่ง

ดวงตาดำขลับของสวี่รั่วฉิงหดเล็กลงเล็กน้อย เธอเหลือบมองเวลาปารีสในตอนนี้ ก็พบว่าส