บทที่ 130

บทที่130

สวี่รั่วฉิงปิดใบหน้าตัวเอง เอ่ยปากพูดอย่างซึมเศร้า “ประธานลี่ คุณทำเป็นไม่เห็นแล้วกัน…..”

มุมปากของลี่ถิงเซิ่งโค้งรอยยิ้มขึ้น

หญิงสาวในตอนนี้ดูเหมือนกระรอกน้อยที่ถูกจับได้ว่าขโมยลูกสนกิน อุ้งเท้าเล็กๆสองข้างปิดตาไว้

“กลุ่มคนข้างนอกนั่น ให้เวลาเธอแก้ปัญหาสามวัน ทำได้ไหม?” ริมฝ

บทที่ 131

บทที่131

“ไม่อยาก” สวี่รั่วฉิงตอบด้วยความเด็ดขาด

ล้อเล่นอะไร เธอไม่มีแผนที่จะเปิดเผยใบหน้าต่อหน้ากล้อง

สวี่รั่วฉิงเดินไปตรงหน้าตู้ขายของอัตโนมัติ ซื้อกาแฟเย็นมาหนึ่งกระป๋อง จากนั้นก็เดินไปทางออฟฟิศ

คำว่า “เดี๋ยวก่อน” ของหลี่อานยังไม่ทันพูดจบ สวี่รั่วฉิงก็ผลักประตูออฟฟิศออกแล้ว

ในออฟฟ

บทที่ 132

บทที่132

ข้างหลังของสวี่รั่วฉิงเป็นรถซูเปอร์คาร์ สีแดงของเธอ สายลมยามค่ำคืนพัดผ่านผมหน้าม้าของเธอ เธอพยายามที่จะกะพริบตา เพื่อให้ตัวเองแน่ใจว่าตัวเธอเองไม่ได้ตาฝาดและไม่ได้ดูผิด

ชายขรึมจริงจังเย็นชาที่อยู่ข้างๆหลี่อานเป็นนายของเธอจริงๆ ลี่ถิงเซิ่ง

ริมฝีปากของสวี่รั่วฉิงขยับนิดหน่อย “ปร