บทที่ 32

ตอนที่ 32 ขอโทษแล้วมีประโยชน์อะไร

คืนนั้น เสิ่นเฉียว ฝัน

เธอฝันถึงคืนวันนั้นเมื่อหนึ่งเดือนก่อน ชายหนุ่มปล้นฉวยเอวของเธอด้วยท่าทีแข็งกร้าว จูบที่เร่าร้อนและดุเดือด ลมหายใจร้อนผะผ่าว เสียงครางแผ่วเบา

เสิ่นเฉียวพลิกตัวเปิดผ้าห่มเพราะรู้สึกร้อนและลืมตา

ฟ้าสว่างมากแล้ว ทั้งห้องเต็มไปด้วยแส

บทที่ 33

ตอนที่ 33 ฉันไม่ได้ยั่วยวนคุณ

“เลวเอ๊ย!” เสิ่นเฉียวก้มลงมองตามสายตาเขา จึงรู้ว่าเย่โม่เซินกำลังจ้องมองอะไร

เสิ่นเฉียวสบถแล้วมองไปที่เขาอย่างรุนแรงหลังจากนั้นจึงได้ถอยออกห่าง

ผลสุดท้ายต่างฝ่ายต่างขยับคนละครึ่งเย่โม่เซินยกครึ่งตัวขึ้นกลางอากาศแล้ว เสิ่นเฉียวเพิ่งถอยห่างเย่โม่เซินที่ไม่ทัน

บทที่ 34

ตอนที่ 34 ใครอนุญาตให้เธอใส่ร้ายเธอ

“ถ้าเธอรู้ตัวล่ะก็ ป่านนี้คงไสหัวออกไปจากตระกูลเย่แล้ว? ไม่ดูเสียบ้างว่าพวกเธอ ตระกูลเสิ่นก็แค่ตระกูลทั่วไป คิดจะมาเกาะร่มไม้ใหญ่?” คนรับใช้เห็นเสิ่นเฉียวเงียบไปจึงเข้าใจว่าเธอกลัว จึงทำให้ยิ่งได้ใจ

เสิ่นเฉียวชายตามองต่ำ มองดูเสื้อผ้าที่เปียกนม นมยังหย