บทที่ 31

ตอนที่ 31 บนร่างกายของเธอมีตราประทับของฉัน

“อู!”

ริมฝีปากถูกคว้าไว้แน่น

ริมฝีปากที่เย็นและแห้งเล็กน้อยของเย่โม่เซินที่ไม่อ่อนโยนแม้แต่น้อยประกบริมฝีปากอ่อนนุ่มของเธออย่างรุนแรง

เสิ่นเฉียวไม่ตอบสนองอยู่นาน เธอถูกเย่โม่เซินจูบแล้ว

เพราะอะไร?

เย่โม่เซินกดท้ายทอยของเธอ เขาเป็นฝ่ายรุกรอบแ

บทที่ 32

ตอนที่ 32 ขอโทษแล้วมีประโยชน์อะไร

คืนนั้น เสิ่นเฉียว ฝัน

เธอฝันถึงคืนวันนั้นเมื่อหนึ่งเดือนก่อน ชายหนุ่มปล้นฉวยเอวของเธอด้วยท่าทีแข็งกร้าว จูบที่เร่าร้อนและดุเดือด ลมหายใจร้อนผะผ่าว เสียงครางแผ่วเบา

เสิ่นเฉียวพลิกตัวเปิดผ้าห่มเพราะรู้สึกร้อนและลืมตา

ฟ้าสว่างมากแล้ว ทั้งห้องเต็มไปด้วยแส

บทที่ 33

ตอนที่ 33 ฉันไม่ได้ยั่วยวนคุณ

“เลวเอ๊ย!” เสิ่นเฉียวก้มลงมองตามสายตาเขา จึงรู้ว่าเย่โม่เซินกำลังจ้องมองอะไร

เสิ่นเฉียวสบถแล้วมองไปที่เขาอย่างรุนแรงหลังจากนั้นจึงได้ถอยออกห่าง

ผลสุดท้ายต่างฝ่ายต่างขยับคนละครึ่งเย่โม่เซินยกครึ่งตัวขึ้นกลางอากาศแล้ว เสิ่นเฉียวเพิ่งถอยห่างเย่โม่เซินที่ไม่ทัน