ตอนที่ 245 คุณมีสิทธิ์อะไรมาขอร้องผม

“……”

ประมาณเหมือนกับนึกไม่ถึงว่าเธอจะพูดเช่นนี้ เย่โม่เซินตอบไม่ถูกและอึ้งไปสักพัก

หลังจากที่เขารู้สึกมีสติคิดได้ว่าเธอพูดอะไร ริมฝีปากบางๆของเย่โม่เซินแสยะยิ้มขึ้นอย่างเยือกเย็น ใช้มือใหญ่ๆนั้นจับคางของเธออย่างแรง: “คุณไม่รู้ว่ากำลังพูดกับใครอยู่หรือ? พูดอะไร?”

ตอนที่ 246 ขอให้สมหวัง

เย่โม่เซินขมวดคิ้วขึ้นมา มองหน้าผู้หญิงคนนั้นที่ยืนอยู่ไม่ไกลอย่างไม่พอใจ

“คุณพูดอีกครั้งสิ?”

เสิ่นเฉียวยิ้มอย่างขมขื่น “พูดอีกครั้งแล้วจะยังไง? จะเปลี่ยนความคิดของคุณและกันได้เหรอ? เย่โม่เซิน ในเมื่อคุณไม่สนใจฉัน งั้นคุณก็อย่ายุ่งเรื่องของฉัน!”

“ไม่ยุ่งกับคุณ?” เย่โม่เซินหัวเ

ตอนที่ 247 ไม่ปกติทั้งตัว

เสิ่นเฉียวพยักหน้า “มีปัญหาอะไรเหรอ?”

ตอนที่ถามประโยคนี้ เสิ่นเฉียวจ้องมองเย่โม่เซินตลอด คิดอยากจะมองหาสีหน้าที่ไม่เหมือนกันจากตัวของเขา

แต่ครั้งแรก เย่โม่เซินไม่ได้สบตาของเธอ แต่มองที่อื่นอยู่ แล้วพูดอย่างเย็นชา: “ไม่มี”

“อ๋อ งั้นวันนี้ฉันขอลาต่ออีกหนึ่งวัน ฉันออกไปก่อนนะ”