ตอนที่ 244 รู้ว่าตนเองอยู่ในฐานะอะไรไหม

หลังจากที่ช่วยเธอรัดเข็มขัดนิรภัยแล้ว เย่หลิ่นหานถึงจะปิดประตูรถและอ้อมไปขึ้นรถอีกข้าง จากนั้นก็นึกถึงอะไร เขาถอดเสื้อสูทบนตัวลงมาและเอาไปคุมตัวเสิ่นเฉียว: “ห่มไว้ดีๆ อย่าเป็นหวัดซะล่ะ”

เสิ่นเฉียวมองบนเสื้อคลุมที่เป็นเสื้อสูทตัวนี้ แล้วก็มองไปที่เขา ไม่ได้ปฏิเ

ตอนที่ 245 คุณมีสิทธิ์อะไรมาขอร้องผม

“……”

ประมาณเหมือนกับนึกไม่ถึงว่าเธอจะพูดเช่นนี้ เย่โม่เซินตอบไม่ถูกและอึ้งไปสักพัก

หลังจากที่เขารู้สึกมีสติคิดได้ว่าเธอพูดอะไร ริมฝีปากบางๆของเย่โม่เซินแสยะยิ้มขึ้นอย่างเยือกเย็น ใช้มือใหญ่ๆนั้นจับคางของเธออย่างแรง: “คุณไม่รู้ว่ากำลังพูดกับใครอยู่หรือ? พูดอะไร?”

ตอนที่ 246 ขอให้สมหวัง

เย่โม่เซินขมวดคิ้วขึ้นมา มองหน้าผู้หญิงคนนั้นที่ยืนอยู่ไม่ไกลอย่างไม่พอใจ

“คุณพูดอีกครั้งสิ?”

เสิ่นเฉียวยิ้มอย่างขมขื่น “พูดอีกครั้งแล้วจะยังไง? จะเปลี่ยนความคิดของคุณและกันได้เหรอ? เย่โม่เซิน ในเมื่อคุณไม่สนใจฉัน งั้นคุณก็อย่ายุ่งเรื่องของฉัน!”

“ไม่ยุ่งกับคุณ?” เย่โม่เซินหัวเ